^*furioz/a ^UV

Pasie, freneze, senbride kolera: longa kaj furioza estis la batalo, fine la giganto venkis [1]; la princo saltis en sian ŝipeton kaj furioza, ordonis al la remisto persekuti la malhumilan oficiston [2]; la regnanoj salutis lin kun furioza entuziasmo [3]; se li vidis sakristianon, li fariĝis tute furioza [4]; liaj naztruoj vastiĝis kiel ĉe furioza bovo, la okuloj ekbrilis [5]; furioza ŝipisto malmilde batis kaj ĵetis lin sur la plankon [6]; [vi] ekstermis viajn profetojn, kiel furioza leono [7]; Mi transdonos vin en la manojn de homoj furiozaj, lertaj ekstermistoj [8]. freneza², rabia, sovaĝa^2.b

(ntr)

Esti furioza, agi furioze: furiozas la ĵaluzo [9]; li furiozas kiel apro [10]; (figure) la ventego furiozis ĉe ĉiuj fenestroj [11]; (figure) la oceano jam komencis furiozi en sia sovaĝa kaj blinda forto [12]; lia malhumileco kaj fiereco kaj furiozado estas pli granda, ol lia forto [13]. koleri

Stato de iu furioza: la reĝo forte ekkoleris, kaj lia furiozo brulis en li [14]; pro furiozeco vi ja nenion aŭdas [15]; mi incitos lin ĝis furiozeco, ke li neniigu min en la furiozeco [16]; loĝu ĉe li kelkan tempon, ĝis kvietiĝos la furiozo [17]; ŝirmilo kontraŭ la furiozeco de la vento malestis [18]. indigno, kolero, rabio²

(tr)

Igi furioza, spiti, ekscitegi: kial vi furiozigas nin [19]? furiozigite de la malestima konduto de la juna arĥitekturisto […] akre parolis [20]; furiozigite kaj senpaciencigite de preskaŭ ĉiuflanka kontraŭstarado, li ekkriis kun kolera rigardego al la plej ribelemaj subuloj [21]; li vidu, ĉu lia atako kapablas neniigi tion, kio lin furiozigas [22]. eksciti^1.b, indigni