perfekt/o JED
perfekto
Verba tempo
uzata en kelkaj lingvoj por montri rezultaton de ago
tute plenumita, ne precizigante kiam ĝi plenumiĝis:
verboformoj, intence ellasitaj el Esperanto de Zamenhof: perfekto,
pluskvamperfekto, imperfekto k.a.
[1];
la verbotempa sistemo de Slavono proksimas tiun de la klasikaj kaj sudslavaj
lingvoj (kun aoristo, perfekto kaj imperfekto)
[2].
preterito
imperfektoRim.: Ekzistas nenia logika rilato inter la gramatika termino perfekto kaj la fundamenta radiko „perfekt/“. Tute prave Kabe en sia vortaroVdE apartigas la gramatikan terminon en apartan artikolon, kiel homonimon. Iam en Latino inter tiuj vortoj ekzistis etimologia rilato, sed nun en Esperanto ili estas puraj homonimoj. Kaj tamen ekzistas tre simpla kaj internacie-natura maniero malkonfuzi tiun homonimion surbaze de la Latina nominativo (kaj la Esperanta sufikso ‑um speciale imitanta ĉi tiun latinaĵon): perfektumo, perfektuma, perfektume, ekz‑e «ĝi aperas … 327-foje en la aorista aŭ perfektuma formo…» [3]. [Sergio Pokrovskij]
1.
Monato, Donald Broadribb: Nova krimromano el Aŭstralio
2. La Ondo de Esperanto, 1999, No 3 (53)
3. S. Pokrovskij: Postparolo al traduko de „Kandido“, En „Kandido, aŭ Optimismo“. Literatura suplemento al LOdE, 2022. p. 146
2. La Ondo de Esperanto, 1999, No 3 (53)
3. S. Pokrovskij: Postparolo al traduko de „Kandido“, En „Kandido, aŭ Optimismo“. Literatura suplemento al LOdE, 2022. p. 146
- angle:
- perfect
- beloruse:
- час прошлы закончаны, пэрфэкт
- bretone:
- amzer amdremenet kevrennek
- ĉeĥe:
- minulý čas, perfektum
- france:
- parfait
- germane:
- Perfekt
- hispane:
- perfecto
- hungare:
- befejezett múlt idő, perfektum
- japane:
- 完全 [かんぜん], 完了 [ワンラ]
- nederlande:
- perfectum, voltooid tegenwoordige tijd
- pole:
- czas przeszły dokonany
- rumane:
- perfect
- ruse:
- прошедшее совершённое время, перфект
- slovake:
- minulý čas
- ukraine:
- перфект, минулий доконаний час