ekzokrin/a NePiv

ekzokrina

FIZL
1.
(komune) Rilata al la ekzokrinaj glandoj: ekzokrina sekrecio.
2.
(pri glando) Ellasanta sian sekreciaĵon en la eksteran medion (sur la haŭton) aŭ en naturan kavon komunikiĝantan kun la ekstera medio (ekz. la digestotubon): plejofte ekzokrinaj glandoj elverŝas siajn sekreciaĵon eksteren pere de elsekrecia dukto (ekz. la ŝvitaj, salivaj, larmaj glandoj) sed ili kelkfoje estas senduktaj (ekz. la en-epiteliaj glandoj ĉe la vira uretro); biologie, haroj kaj similaj fenomenoj estas nur sekrecioj de ekzokrinaj glandoj, fariĝintaj sufiĉe solidaj, por resti aŭ kiel flekseblaj haroj, aŭ kiel pli solida skvamo, ŝelo, ungo, hufo [1].
VD:endokrina, amfikrina
1. E. Pauli: Enciklopedio simpozio, artikolo „haro“, 1996-05
angle:
exocrine
beloruse:
экзакрынны, зьнешнесакрэцыйны
france:
exocrine
germane:
exokrine
hungare:
exokrin, külső elválasztású
itale:
esocrino
katalune:
exocrí
perse:
برون‌ریز، اگزوکرین
pole:
zewnątrzwydzielniczy
portugale:
exócrino
rumane:
exocrine
ukraine:
екзокринний, зовнішньо-секреторний

administraj notoj

pri ~a 2.: 
      Antaŭa difino indikis ke la terminoj "~a" kaj
      "endokrina"
      estas maloftaj kaj redirektis al respektive
      "dukta" kaj "sendukta". Tio estas erara.
      Efektive, la ~aj glandoj plejparte estas duktohavaj sed ne
      ĉiuj. Kelkaj el ili estas senduktaj (ekzemple la supraĵaj
      ~aj glandoj ĉe la naza, stomaka aŭ uretra epitelio) kiel la
      endokrinaj glandoj.