*nu
*nu
- 1.
-
Interjekcio servanta por
kuraĝigi aŭ atentigi pri io sekvanta:
nu, aŭskultu la finon;
nu, ĉu vi perdis la kuraĝon
[1]?
nu, kiel la afero iras
[2]?
nu, nu, nur ne tro da sinlaŭdo
[3]!
ek! - 2.
- Konjunkcio servanta por enkonduki novan fakton kaj speciale la duan propozicion de silogismo: nu, se Kristo estas predikata, ke li releviĝis el la mortintoj, kiel do diras kelkaj el vi, ke ne ekzistas releviĝo de mortintoj [4]? nu, nun vi plu ne amuzos vin pri mi [5]! tio ne estas spioni, ĉar, nu, mi rajtas iri al iu ajn restoracio, kaj se homoj parolas en publika loko kaj mi aŭdas, ne estas mia kulpo, ĉu [6]?
do,
jaRim.:
Rilate al la interjekcia senco oni povas sekvigi senpere la vorton
nu per krisigno (!) aŭ tripunkto (...), por pli bone distingi ĝin de la
konjunkcia senco.
1.
H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 1, La virineto de maro
2. H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 2, Malbela anasido
3. H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 2, Flikilo
4. La Nova Testamento, I. Korintanoj 15:12
5. H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 1, Malgranda Niko kaj granda Niko
6. Johán Valano: Ĉu li bremsis sufiĉe?, 22
2. H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 2, Malbela anasido
3. H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 2, Flikilo
4. La Nova Testamento, I. Korintanoj 15:12
5. H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 1, Malgranda Niko kaj granda Niko
6. Johán Valano: Ĉu li bremsis sufiĉe?, 22
- angle:
- well
- beloruse:
- ну
- ĉeĥe:
- no, inu, bodejť, nu, nuže
- finne:
- no, -han, -hän ~, aŭskultu la finon: kuunteles nyt loppuun.
- france:
- 1. eh bien 2. or
- germane:
- 1. nu!, na! 2. nun, hm, nu ja, na ja
- hispane:
- 1. eh bien 2. ahora bien
- hungare:
- 1. na 2. nos, hát
- japane:
- さてそこで, ところで
- nederlande:
- nu, wel, welnu
- pole:
- no,...
- portugale:
- ora
- ruse:
- ну
- slovake:
- musíme konštatovať, nuž
- svede:
- nå, nåväl
- tokipone:
- a
- ukraine:
- ну