2serajl/o JED

serajlo

(arkaismo) (poezie) (malofte)
1.
Palaco de turka sultano aŭ altrangulo: en la 15a kaj 16a jarcentoj sur la placo estis konstruitaj karavan-serajloj, moskeoj, medreseoj [1].
2.
Haremo en turka palaco: la serajlo de liaj edzinoj [2]; ĉi kanajlar' sovaĝa tro konas la voluptojn de l' serajloj [3].
Rim.: La vorto karakterizas ne tiom la malnovan Orienton kiom la Eŭropan bildon pri Oriento, ĝi konvenas plie al opero ol al iu serioza verko. [Sergio Pokrovskij]
1. Monato, Anatoli Ionesov: Perlo ĉe la Silka Vojo, 2006
2. Don Miguel de Cervantes Saavedra: Don Kiĥoto de la Manĉo en Barcelono (5 ĉapitroj), Ĉapitro LXIII
3. I. Madách, trad. K. Kalocsay: La Tragedio de l' Homo, 1965
angle:
seraglio
beloruse:
сэраль
ĉeĥe:
serail
france:
sérail
germane:
1. Serail 2. Harem
hungare:
szeréj
itale:
serraglio
japane:
宮殿 [きゅうでん], 後宮 [こうきゅう]
nederlande:
1. serail 2. harem
pole:
1. seraj, saraj 2. seraj, saraj, harem
ruse:
сераль
slovake:
serail
turke:
1. saray 2. harem
ukraine:
сераль (палац, гарем)

administraj notoj