vehikl/o PIV1
vehiklo
(malofte)
- 1.
-
Transiga rimedo, perilo,
transportilo:
la libro fakte traktas frazeologion kaj ne vere Esperanton, [kiu]
servas nur kiel vehiklo por esplori frazeologian terenon en planlingva medio
[1];
la usonangla lingvo iĝis vehiklo por la disvastigo de la valoroj de la
anglosaksa socio
[2];
mi do apogas la movadon sed bedaŭras ke ĝi vehiklas lingvon kiu pluraspekte ne
taŭgas por la tasko
[3].
helpilo - 2.
Transigilo de patogeno;
vektoro4:
denga febro kaj flava febro, la vehikloj de iliaj virusoj estas kuloj
[4].
1.
Pejno Simono: Plansprache und Phraseologie, Monato, 2000/06, p. 33
2. Monato, Garbhan MacAoidh: La angla, ĉu troja ĉevalo?, 2004
3. La Ondo de Esperanto, 2002, №4
4. Monato, Vladimir Lemelev: Epidemiaj sekvoj en Eŭropo, 2007
2. Monato, Garbhan MacAoidh: La angla, ĉu troja ĉevalo?, 2004
3. La Ondo de Esperanto, 2002, №4
4. Monato, Vladimir Lemelev: Epidemiaj sekvoj en Eŭropo, 2007
- beloruse:
- 1. транспартны сродак
- ĉine:
- 运在工具 [yùnzàigōngjù], 運在工具 [yùnzàigōngjù]
- france:
- 1. véhicule (qui transporte, qui transmet)
- germane:
- 1. Vehikel, Mittel zum Zweck 2. Überträger (eines Patogens), Zwischenwirt
- pole:
- 1. wehikuł