^*vinagr/o ^UV

Alkoholaĵo, precipe vino, acidiĝinta per fermentado, uzata kiel spicaĵo: en tiuj ĉi boteletoj sin trovas diversaj acidoj: vinagro, sulfuracido, azotacido [1]; alproksimiĝu kaj manĝu kune, vi ankaŭ povas trempi vian panon en la vinagro [2]; li donis al la maljunulo akvon, frotis al li la frunton kaj tempiojn per vinagro [3]; (figure) la dommastrino atendas min por vinagro-dolĉe aludi pri la mankanta lupago [4]; pli allogas kulero da mielo ol da vinagro barelo ^PrV ; fluidaĵo sen difino, nek vinagro nek vino ^PrV ; (figure) havi vinagron en la mieno ^PrV . acetomalmilda, maldolĉamalafabla, acida, incitita

Spici aŭ konservi per vinagro: vinagri salaton, vinagritaj kukumoj (vd kukumeto) ^PIV1 ; vinagrita zingibro [5]; la plej fama plado de Hangĝoŭ estas vinagrita karpo [6]; oni almetas sur la pupuson amaseton da vinagrita krispa brasiko aŭ karoto [7].