^*rav/i ^UV

(tr)

Ĉarmegi estigante entuziasman admiron: Salomono solvis al ŝi ĉiujn ŝiajn demandojn […] kaj ŝi estis tute ravita [1]; ĝojas mia koro, raviĝas mia animo [2]; ĝoju kaj raviĝu, ĉar via rekompenco estos granda en la ĉielo [3]; kiam ŝi staris en sia tuta ornamo, ŝi estis tiel ravante bela, ke la kortego […] profunde kliniĝis antaŭ ŝi [4]; lia koro forte batis de ravo [5]; pro raviteco li faris transkapiĝan salton [6]; subite ekbruis la muziko, forte kaj ravante bele [7]; neniam antaŭe tiel ravantaj tonoj tuŝis ŝian orelon [8]; la plej malgrandaj idoj estas ravataj, kiam oni diras al ili nur krible, krable, plurremurre [9]! nin ĉiam ravas, kion ni ne havas ^PrV . amuzi, delekti, entuziasmigi, ĝojigi, plezurigi

1.

Tia, ke ĝi ravas: rava, belega, mirinda! ripetadis ĉiuj [10]; vidi la ravajn belaĵojn de la mondo [11]; [li] ludas violone la plej ravajn, sorĉajn improvizaĵojn [12]. admirinda, ĉarma

2.

Montri admiron; ravita: rava entuziasmo [13]; rava sento pri preskaŭ sankta trankvilo [14]; [li] eligas ravan ekkrion ^Metrop ; rava rigardo ĉirkaŭprenante la graciajn krurojn de Alice ^Metrop .