dribl/i PIV1

dribli

(x)
1.
SPO Superruzi la kontraŭulon per lertaj movoj aŭ fintoj kaj tiamaniere malhelpi ĝin akiri la pilkon: la dua golo de Maradona estis unu el la plej famaj en la historio, ĉar li memstare driblis kvin anglajn ludantojn antaŭ ol dribli ankaŭ la pordiston kaj fari la golon [1]; lerta avanulo de rapidegaj kaj embarasigaj dribloj [2]. VD:finti
2.
SPO Konduki la pilkon per (teren-)puŝoj aŭ batoj ktp, laŭ la reguloj de la sporto: sen driblo, la ludanto rajtas paŝi nur 3-foje kaj rezervi la pilkon nur por 3 sekundoj, poste [li] devas ĝin pluĵeti [3].
1. Vikipedio, La mano de Dio
2. Monato, Jozefo Lejĉ: Adiaŭas fenomeno, 2011
3. Vikipedio, Manpilkado
angle:
dribble
beloruse:
весьці (у гульні: мяч, шайбу)
ĉeĥe:
driblovat
ĉine:
带球 [dàiqiú]
france:
dribbler
germane:
dribbeln
hebree:
לכדרר
katalune:
driblar, regatejar
pole:
1. dryblować, okiwać (pot.) 2. dryblować
portugale:
1. driblar 2. conduzir (a bola; esporte)
slovake:
driblovať
ukraine:
вести м’яч, шайбу

administraj notoj

pri ~i: 
      Alia ebla distingo estas: (a) horizontala rapida tien, reen-puŝado (b) vertikala
      puŝo, resalto de pilko
      [WD]