*harp/o

*harpo   Vikipedio

MUZ
Iu el diversaj kordinstrumentoj kun ambaŭmane plukeblaj kordoj starantaj laŭ vico orta al la bazo, oblikve streĉitaj al agorda stango, kontraste al citroj, liroj, liutoj. pinĉi harpon.
angle:
harp
beloruse:
арфа
bretone:
telenn
bulgare:
арфа
ĉeĥe:
harfa
france:
harpe (musique)
germane:
Harfe
greke:
άρπα
hispane:
arpa
hungare:
hárfa
indonezie:
harpa
itale:
arpa
kekĉie:
aarp
nederlande:
harp
pole:
harfa
portugale:
harpa
ruse:
арфа
slovake:
harfa
svede:
harpa

harpi

(tr)
Ludi harpon.
Rim.: Ĉiuj verboj, derivitaj de nomoj de muzikiloj, konsekvence devas esti transitivaj, ĉar kiel rekta objekto servas ludata muzikaĵo, ekz.: harpi suiton. (Jurij Finkel)
angle:
play the harp
beloruse:
граць на арфе
bretone:
telennañ
bulgare:
свиря на арфа
ĉeĥe:
hrát na harfu
france:
jouer de la harpe
germane:
Harfe spielen
hispane:
tocar el arpa
hungare:
hárfázik
itale:
suonare con l'arpa
kekĉie:
aarpik, aarpib̕k
nederlande:
harp spelen
pole:
grać na harfie
portugale:
tocar harpa
ruse:
играть на арфе
slovake:
hrať na harfe

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.