^*miel/o ^UV

Sukera substanco ellaborata de la abeloj el nektaro: blankpaneto kun mielo [1]; kio estas pli dolĉa ol mielo [2]? ĉelaraj mielgutoj [3]; (figure) elirigi […] en landon, en kiu fluas lakto kaj mielo [4]; ne bone estas manĝi tro multe da mielo [5]; tien flugis la abelreĝino kun sia svarmo kaj demetis vakson kaj mielon [6]; la amo estas kiel la mielo: kun plezuro oni povas ĝin gustumi, sed oni ne povas sin bani en ĝi [7]; la kruĉoj de mielakvo estis malplenigitaj, kaj oni alportis aliajn [8]; kie estas mielo, tie muŝoj ne mankas ^PrV ; kiu havas abelojn, havas mielon ^PrV ; (figure) mielo sur lango, kaj glacio en koro ^PrV ; urson al mielo oni ne tiras per orelo ^PrV .

1.

De mielo, el mielo: miela gusto, miela kuko; aĝuloj babilas ĉe vino miela [9]; (figure) li vivis kun sia juna edzino ankoraŭ la mielan tempon (vd mielmonato) [10]; [la] vendejo […] odoras je miela melono [11].

2.

(figure) Afekte nesincere dolĉa: flati per mielaj vortoj; Nero komencis demandi per miela voĉo, en kiu tamen vibris profunde vundita memamo [12]; „tute ĝuste, karulo, tute ĝuste,“ ŝi aprobis direktante al li mielajn okulojn [13]; ŝi […] per tirata miela voĉo komencadis longan parolon ^Marta ; lango miela, sed koro kruela ^PrV . alloga, glata

Aro de vaksaj sesangulaj ĉeloj en abelujo kiuj enhavas la larvojn kaj en kiuj la abeloj staplas mielon: mi manĝis mian mielĉelaron, kiel ankaŭ mian mielon [14]; li etendis la pinton de la bastono […] kaj trempis ĝin en la mielĉelaro, kaj almetis sian manon al la buŝo [15].

Trinkaĵo el mielo, kutime fermentinta (vd mielvino): la mastro enverŝis grandan glason da trinkmielo [16]; ni trinku […] trinkmielon kaj Bremenan bieron [17]. mielakvo