^*honor/i ^UV

(tr)

1.

(iu) Trakti iun kun ĉiuj signoj de granda respekto; montri sian respekton aŭ altestimon al iu per eksteraj signoj: oni honoris [ilin] per laŭdoj kaj premioj [1]; ni honoru la memoron de nia multemerita samideano […] per leviĝo de niaj seĝoj [2]; [li] honoras min per sia amikeco (kp favori) [3]; la markizino […] honoris Kandid per favora rideto [4]; „la plej bonan aktualan bildartaĵon“ [oni] honoras per la plej alte dotita brita bildartpremio [5]; la urbestro honoris kelkajn urbanojn pro iliaj meritoj [6]; oni honoris la pentriston per ekspozicio en ĉeesto de pli ol 1500 personoj [7]; kiu groŝon ne honoras, eĉ duongroŝon ne valoras ^PrV .

2.

(iu) Honorigi: plaĉis al la respektinda reĝino honori nian kunvenon per sia ĉeesto [8]; la alilandaj konsuloj, kiuj honoris nin per la reprezentado de iliaj landoj ĉe nia malferma kunveno [9]; honori per sia ĉeesto la solenan enkondukon de lia plej aĝa filo en la misterojn [10].

1.

Altestimo, granda respekto, kiun oni meritas per la neriproĉindeco de sia karaktero, per la nobleco de siaj agoj, aŭ per la ŝatateco de siaj verkoj: akiru saĝon […] ĝi vin altigos, kaj ĝi donos al vi honoron [12]; kian honoron ili atingis [13]! ili perdis ĉi tiun honoron, drinkuloj, kies krioj ofendas min [14]; per mia honoro! [15]. mi ja estas la ĉefo de la gvardio kaj mi devas gardi la honoron kaj la personon de nia sinjoro [16]; estas honoro por homo ĉesigi malpacon [17]; profeto ne estas sen honoro, krom en sia patrujo kaj inter siaj parencoj [18]; li scias la principojn de honoro [19]; aminda virino akiras honoron, kaj potenculoj akiras riĉon [20]; pli bona estas virto sen oro, ol oro sen honoro ^PrV ; ne ekzistas honoro sen laboro ^PrV . digno, gloro

2.

Signo de tiu estimo kaj respekto: faru honoron al la Eternulo el via havo [21]; la soldatoj donis al mi honoron per la pafiloj [22]; li bone sciis, ke li tute ne rajtas ricevi tiun honoron [23]; mi volas por lia honoro ilumini la ĉambreton [24]; oni akceptis lin kun honoroj [25]; ceremonio por honoro al V. Hugo; ĉu mi havas la honoron paroli kun la pastro de ĉi tiu domareto [26]? via portilo perdiĝis, vi estas devigita sidiĝi en la mia, kiu ne indas tian honoron [27]; li estis la honoro de sia patrujo (li honorigis sian patrujon). ekstere honoro, interne doloro ^PrV ; honoro ne donas, kion stomako bezonas ^PrV ; manko de oro ne estas malhonoro ^PrV .

1.

Honoriga: honora titolo, gvardio; honoraj oficoj [28]; honora posteno, por kiu lia deveno kaj liaj scioj donis al li la rajton [29]; honoraj vizitoj [30]; ambaŭ okupis la honorajn lokojn ĉe la tablo kaj sidis inter la patrino kaj la avo [31]; la premio inkluzivas honoran dokumenton, medalon kaj monsumon [32]; honora edzakompananto.

2.

Havanta titolon nur por honoro, sed plenumanta neniel la oficon: Waringhien emeritiĝis kiel honora profesoro [33]; nove fondita Universala Esperanto-Asocio, kies honora prezidanto li fariĝis ^VivZam . honorofico, titola

Laŭ honora maniero: leviĝi honore al la mortintoj; doni balon honore al iu; honore trakonduki la vizitanton tra la salonoj; estas pli honore forgesi tiun moron ol ĝin sekvi ^Hamlet ; memorŝtono starigita honore al la mortinto [34].

Esti la kaŭzo, kial iu estas honorata; esti honoro por; distingigi: mi esperas, ke ŝi honorigos min edziniĝante al mi [35]; civilizitaj movadoj kiuj honorigas sian nacion [36]; lia ĉeesto honorigis nin; liaj verkoj honorigas lin; tia konduto vin honorigas; indas, ke filo honorigas siajn prapatrojn [37]; civilizitaj movadoj kiuj honorigas sian nacion [38].

Honoriganta: la ŝarĝo estas peza sed honoriga; nuligi la honorigan […] titolon „Mondheredaĵo” [39].

Meritanta honoron: honorinda familio; mia honorinda kolego; honorinda konsilanto [40]; ŝi timas perdi la klientaron el la honorindaj sferoj ^Marta ; rekomendo de honorinda negocisto ^FK ; la honorindeco de lia filo estas difektita de tiu akuzaĵo.

Esti kaŭzo, kial iu perdas estimon kaj honoron: tia buĉado malhonoras la civilizitan mondon^Z ; malvirteco, ne malriĉeco malhonoras homon; tiu kondamno senhonorigis lian familion; sango (verŝita pro batalo) malhonoras la teron [41]. malglori

1.

Malhonoranta: kondamnata al la plej malhonoraj punoj [42].

2.

Malhonoriga, malmorala, krima: malhonora ago; abomeninda fariĝis ilia drinkado, ili fordonis sin al malĉastado kaj malhonora amo [43]; Dio fordonis ilin al malhonoraj pasioj [44]; avidanta malhonoran gajnon [45]; ŝi ricevis malhonoran nomon [46].

Perdo de ĉia digno kaj estimo pro ago krima, malmorala ktp: manko de oro ne estas malhonoro ^PrV ; pro niaj malbonagoj ni estis transdonitaj […] en kaptitecon, al disrabo kaj malhonoro [47]; mia malhonoro estas antaŭ mi, kaj honto kovras mian vizaĝon [48]; kiu instruas blasfemanton, tiu prenas sur sin malhonoron, kaj kiu penas ĝustigi malpiulon, tiu estas mokata [49]; kiam […] Maria estis fianĉinigita al Jozef, antaŭ ol ili kunvenis, ŝi troviĝis graveda, [kaj li], ne volante meti ŝin al publika malhonoro, volis ŝin sekrete forsendi [50]. hontindaĵo

Perdinta ĉian honordignon, malestimata: senhonora fripono, virino; brava virino estas krono por sia edzo, sed senhonora estas kiel puso en liaj ostoj [51]; senhonora kaj malpia estro [52]; ho mi, malnobla senhonora sklavo! ^Hamlet . malbonfamabrava²

Subtenanta virino de nobelino, de fianĉino: ili ekkantis la tradician kanton, kies celo estis pretigi la novedzinon por la plezuroj de la geedza lito […], Pina ne bedaŭris, kiam alproksimiĝis ŝia honora akompanantino, [kiu] kondukis Pinan el la halo [53].