^*tord/i ^UV

(tr)

1.

Turni teksaĵon aŭ flekseblan objekton per ĝiaj ekstremoj laŭ reciproke kontraŭa direkto: tordi malsekan tukon; kuntorditaj harfadenoj [1]; la ŝnuristo tordas siajn ŝnurojn [2]; ŝi tordis siajn malgrandajn manetojn [3]; [tie] sin tordis akvoserpentoj [4]; [li] haltis ŝanceliĝante, tordis la lipharojn kaj ekfrapis [5]; fortega […] vento […] tordas (kp kirli) [la surfacon] en senfundajn akvoturnojn [6]; aŭskultantoj enpenseme tordas en la fingroj cigaredojn ^Metrop ; fortega […] vento […] plugas sur [la akvo] grandajn sulkojn […] kaj post momento tordas ĝin en senfundajn akvoturnojn [7]; li eĉ el sablo vipojn tordas ^PrV . volvi

2.

Misformi aŭ difekti tordante: vizaĝo, tordita de doloro kaj kolero [8]; ho dioj, tordu miajn artikojn, se mi ne diras la veron [9]; tordu la malsato liajn internaĵojn [10]; mi, miaparte, prenis iom da buljono sen salo, kaj laŭe tordis la vizaĝon (grimacis) [11]; spasmoj kaj doloroj ilin atakas, ili sin tordas, kiel naskantino [12]; la ondanta amaso senkonscie rompis la ripojn kaj tordis la artikojn [13]; (figure) tordi la historion [14]; ne unu hundo lin mordis, ne unu vento lin tordis (li estas multe spertinta) ^PrV ; fortordi la konsciencojn [15]; li alportu sian oferon el turtoj aŭ el kolombidoj kaj la pastro alportu ĝin al la altaro kaj fortordu ĝian kapon [16]; li alportu pro sia peko […] du turtojn […] al la pastro, kaj ĉi tiu […] tordorompos ĝian kapon ĉe la nuko, sed ne apartigos ĝin [17].

Spiralforma, formanta plurajn kurbojn: ili venis al la eniro de la sola, torda strato de l’ vilaĝo [18]; Berlioz demandis kun torda rideto [19]; ver-torda [20]; torda, tordita frazo (embarasite kaj implike malklara). serpenta, zigzaga

Alpreni torditan formon: tordiĝi en konvulsioj [21]; (figure) miaj internaĵoj tordiĝis, kiam mi vidis mian bienon [22]; eltordiĝema kaj kurbiĝanta serpento [23]; turmentoj kaptis min, kiel turmentoj de naskantino, mi tordiĝis [24]; lia vizaĝo tordiĝis al esprimo de infera abomeno [25]; la maro pli kaj pli malglatiĝis kaj ĝia blanka ŝaŭmo tordiĝis kaj bolis [26].

misformi, distordi

(tr)

(figure) Intence aŭ neintence misformi, misprezenti, misinterpreti: vi distordas kiel eble plej malice mian deklaron [27]; certe li distordas miajn vortojn [28]; Benjamin Gross skribis ankaŭ pri la traduko de la Biblio komence de nia erao: „la uzo de vortprovizo veninta el tute malsama pensmondo ol la hebrea mondo ne povis ne distordi la konceptojn, kaj influi la ŝanĝojn de enhavsignifoj […]“ [29]; televidiloj kaj komputiloj distordas nian biologian horloĝon [30]; li ankaŭ senhonte falsas faktojn […] por iel pravigi siajn distordaĵojn [31]. deformi, falsidistord·o

Rim.: Foje pli trafe oni esprimus tiun sencon per „mistordi“.

(figure) Per premo, minaco... eltrudi de iu monon, havaĵojn, servon: eltordi el li la informojn estis pli malfacile [32].

Dolora trostreĉo de ligamento pro movo kiu tordis artikon: bandaĝo de maleolo kaze de artiktordo [33].

Mezgranda birdo kapabla por grimpado laŭ branĉoj kaj nestanta en arbotruoj, tiel nomata pro sia kapablo turni la kapon ĝisdorse; genro el familio pegedoj kun unu eŭropa kaj centrazia kaj unu afrika specioj (Jynx): kion celas, kamarado – demandas la Kukolo la Koltordulon, ke vi senĉese tordas la kolon tien-reen? [34].

(tr)

Kunigi en tordo plurajn aĵojn: mi ankaŭ kuntordis ĉiujn ferajn stangojn triope [35]. plekti, ŝpini

(tr)

Forte tordi molan aĵon, tiel ke ĝi estas premata: li […] viŝis de sia frunto tutajn ŝvitotorentojn, kiujn poste […] li redonis al la tero per bone imitata premtordo de l' tuko [36].